Wiadomości archiwalne
Wiadomości dotyczące postępu prac
Poniżej przedstawiamy archiwalne wiadomości dotyczące postępu prac przy projekcie Galileo. Informacje pochodzą ze strony Polskiego Punktu Informacyjnego Galileo - http://galileo.kosmos.gov.pl
21.06.2004
Centrum procesowe GSTB-V1
W rozwoju naziemnego segmentu systemu Galileo nastąpił duży postęp. W Holandii przy Europejskiej Agencji Kosmicznej powstało bowiem pierwsze Centrum Procesowe testowej wersji europejskiego systemu nawigacji satelitarnej Galileo - GSTB-V1 (Galileo System Test Bed). Jego celem jest rozwiązywanie problemów dotyczących określania pozycji, pomiaru czasu i integralności systemu przy wykorzystaniu istniejących danych nawigacyjnych. Dane te są pozyskiwane za pomocą globalnej sieci stacji sensorowych dzięki współpracy ze społecznością Międzynarodowego Serwisu GPS (International GPS Service) oraz Uniwersalnego Czasu Koordynowanego (UTC)
Strona internetowa poświęcona pierwszej fazie systemu GSTB-V1 jest już dostępna online, a przeznaczona jest dla specjalistów zajmujących się nawigacją i integralnością systemu
Projekt GSTB-V1 wykonuje konsorcjum europejskie kierowane przez Galileo Industries. W czasie warsztatów ESA-ESTEC, które odbyły się w zeszłym tygodniu zaprezentowano użytkownikom rezultaty uzyskane w czasie przygotowywania systemu do eksploatacji. Powiedziano, że sygnał nawigacyjny transmitowany przez Galileo osiąga wybrany cel z dokładnością 65 cm, a eksperymentalny System Czasu Galileo (Galileo System Time) zapewnia zgodność lepszą niż 1 mikrosekunda z Uniwersalnym Czasem Koordynowanym (Universal Time Coordinated), a tym samym spełnia warunki stabilności. Stanowi to solidną bazę dla prowadzenia dalszych doświadczeń wspierających proces tworzenia serwisu „Safety of Life".
GSTB-V1 jest pierwszą fazą Galileo System Test Bed. Drugą częścią systemu będzie GSTB-V2, w ramach której planuje się uruchomienie przed końcem 2005 roku dwóch eksperymentalnych satelitów budowanych przez Galileo Industries and Surrey Space Technology Limited.
System Galileo powstaje z inicjatywy Komisji Europejskiej i Europejskiej Agencji Kosmicznej. Będzie on globalnym systemem nawigacji satelitarnej pod cywilną kontrolą. Zapewni w przyszłości Europejczykom dużą niezależność i znajdzie zastosowanie w wielu dziedzinach życia.
28.06.2004
Porozumienie miedzy USA a Unią Europejską dotyczące współpracy GPS i Galileo
26 czerwca Stany Zjednoczone oraz Komisja Europejska osiągnęły porozumienie w sprawie zasad funkcjonowania amerykańskiego systemu nawigacji satelitarnej GPS (Global Positioning System) oraz przyszłego europejskiego systemu Galileo.
Amerykański System Globalnego Pozycjonowania składa się z konstelacji 28 satelitów oraz stacji naziemnych. Transmitowany przez nie sygnał po przetworzeniu dostarcza dokładnych danych o czasie i lokalizacji użytkownika. System jest stosowany w bardzo wielu dziedzinach, między innymi w gospodarce, wojskowości, administracji i badaniach naukowych.
W 1998 UE podjęła decyzję o stworzeniu nowego, europejskiego, niezależnego systemu nawigacji satelitarnej pod nazwą Galileo, który obecnie jest w fazie rozwoju, a pełną sprawność działania ma osiągnąć w roku 2008.
Amerykański sekretarz stanu Colin Powell, vice-prezydent Komisji Europejskiej Loyola de Palacio oraz irlandzki minister spraw zagranicznych Brian Cowen podpisali umowę w sprawie Promocji, Warunków i Wykorzystywania Satelitarnych Systemów Nawigacji Galileo i GPS oraz związanych z nimi zastosowań. To historyczne porozumienie zapewni ochronę wspólnych interesów bezpieczeństwa sygnatariuszy, a równocześnie otworzy drogę do powstania podwójnego systemu satelitów, które będą nadawały wspólny cywilny sygnał o zasięgu ogólnoświatowym, przyczyniając się tym samym do rozwoju lepszego i obszerniejszego serwisu usług dla użytkowników.
Wypracowany układ zapewnia, że sygnały systemu Galileo nie będą miały negatywnego wpływu na systemy nawigacyjne wykorzystywane przy prowadzeniu operacji wojskowych przez Stany Zjednoczone i NATO. Ponadto zarówno USA jak i Unia Europejska będą uzgadniać kwestie dotyczące wspólnego bezpieczeństwa i bezpieczeństwa poszczególnych państw-stron umowy. Zgodnie z porozumieniem cywilny handel oraz przepływ towarów i usług związanych z nawigacją satelitarną powinien opierać się na zasadach równości podmiotów i wolnego rynku.
Mając na uwadze możliwość uzyskania dużych korzyści dla cywilnych i komercyjnych użytkowników, pod warunkiem kompatybilności i współoperacyjności dwóch niezależnych systemów, Stany Zjednoczone i Unia Europejska wymieniały się doświadczeniami i technicznymi informacjami, co zaowocowało osiągnięciem porozumienia dotyczącego utworzenia wspólnego sygnału cywilnego. Odbiorniki dwu-systemowe (GPS-Galileo) zapewnią większą dostępność, precyzję i solidność, co będzie stanowić podstawę nowej generacji usług i aplikacji opartych na danych satelitarnych, z których będą mogli korzystać użytkownicy zarówno ze sfer gospodarczych, naukowych czy administracji publicznej, jak i klienci indywidualni.
06.07.2004
Centrum Kontroli EGNOS
We Włoszech 13 lipca 2004 otwarta została Główna Stacja Kontroli Systemu EGNOS (European Geostationary Navigation Overlay Service) - pierwszego europejskiego systemu nawigacji satelitarnej – przy Centralnej Stacji Ruchu Lotniczego mieszczącej się w Campino koło Rzymu. Stacja obsługiwana jest przez ENAV, włoską agencję powietrznych serwisów nawigacyjnych.
System EGNOS jest prekursorem europejskiego, globalnego systemu nawigacji satelitarnej Galileo, który jest obecnie w fazie rozwoju.
Pod koniec tego roku system EGNOS składać się będzie z trzech satelitów geostacjonarnych oraz sieci prawie 40 stacji naziemnych. Stacje te będą przekazywały informacje dotyczące pewności oraz dokładności sygnałów transmitowanych przez obecnie działające systemy globalnego pozycjonowania: amerykańskiego GPS oraz rosyjskiego GLONASS. System EGNOS zapewni użytkownikom w Europie (również na niektórych obszarach znajdujących się poza kontynentem) możliwość określania swojej pozycji z dokładnością do 2 metrów (GPS zapewnia dokładność 20 metrów).
Po zalegalizowaniu, system EGNOS będzie wykorzystywany w aplikacjach związanych z bezpieczeństwem życia, takich jak lotnictwo czy nawigacja morska. Znajdzie również zastosowania na rynkach masowych związanych z nawigacją samochodową, zarządzaniem flotami autobusów czy ciężarówek, jak również w aplikacjach profesjonalnych i specjalistycznych, takich jak wspieranie ludzi niewidomych.
Nowa, Główna Stacja Kontroli położona w miejscowości Ciampino koło Rzymu jest już gotowa do pracy. Będzie ona działać wraz z czterema innymi stacjami funkcjonującymi we Włoszech. Dwiema stacjami RIMS (Ranging and Integrity Monitorig) zlokalizowanymi w Ciampino i w Catania na Sycylii, które odpowiadają za odbieranie sygnałów GPS i przesyłanie ich do Centrów Kontroli w celu ich dalszego przetwarzania oraz dwiema stacjami NLES (Navigation Land Earth Station), z których jedna znajduje się w Fucino, natomiast druga umieszczona jest na Sycylii w miejscowości Scanzano. Ich zadaniem z kolei jest przesyłanie do satelitów geostacjonarnych przetworzonych sygnałów Egnosa, które są następnie przekazywane są do odbiorników użytkowników.
Innymi działającymi w ramach systemu EGNOS stacjami MCC (Master Control Center) są stacje znajdujące się w Niemczech w centrum kontroli lotów w Langen koło Frankfurtu oraz w Hiszpanii w centrum kontroli lotów w Torrejón koło Madrytu.
Wraz z działaniem systemu Egnos, na terenie Europy możliwa jest transmisja, za pomocą specjalnie do tego celu zbudowanej sieci komunikacyjnej, sygnałów pozycjonowania, które są odbierane przez odbiorniki użytkowników. Włosi swymi działaniami wzmocniły tym samym europejskie starania w sektorze nawigacji satelitarnej, torując drogę dla systemu Galileo.
System EGNOS jest wspólnym projektem Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA), Komisji Europejskiej (EC) oraz Eurocontrol (European Organisation for the Safety of Air Navigation).
21.07.2004
Postępy w pracach nad systemem Galileo
Zaawansowanie prac nad projektem GalileoSat (Galileo Space Segment & Ground Segment) oraz nad fazą testowania elementów Galileo na orbicie pozwoliło Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) na rozpoczęcie procesu składania publicznych zamówień w przemyśle na elementy systemu. Wskazuje to na duży postęp prac związanych z tworzeniem pierwszego, całkowicie cywilnego systemu nawigacji satelitarnej.
W ramach programu Galileo możemy wyróżnić trzy fazy wdrażania systemu. Są to:
- Faza definiowania,
- Faza rozwoju i atestacji na orbitach,
- Faza pełnej sprawności i działania.
W fazie pierwszej, zakończonej już w 2003 roku, uzyskano teoretyczne założenia i podstawy specyfikacji systemu.
W ramach fazy drugiej, zainicjowanej pod koniec roku 2003, ma z kolei zostać przeprowadzona analiza jakości działania systemu, przy wykorzystaniu ograniczonej do czterech konstelacji satelitów (liczba ta jest bowiem niezbędna do uzyskania dokładnej pozycji i czasu).
W początkowym stadium tej fazy na orbicie zostanie umieszczony eksperymentalny satelita systemu, który przyczyni się do:
- Zabezpieczenia przeznaczonej dla Galileo częstotliwości,
- Scharakteryzowania orbit docelowych,
- Sprawdzenia działania nowo zastosowanych technologii, takich jak zegary atomowe wykorzystujące bierne masery wodorowe.
Satelita ten zostanie uruchomiony przed końcem 2005 roku, a faza atestacji wszystkich satelitów systemu na orbicie zakończy się przed rokiem 2007. Będzie to miało miejsce w ramach ostatniej fazy systemu, w czasie której na orbitach zostaną umieszczone pozostałe satelity, jak również zostanie ukończony naziemny segment systemu.
Docelowo, po pomyślnie zakończonych powyższych działaniach, system składać się będzie z konstelacji 27 satelitów operacyjnych oraz 3 aktywnych rezerwowych, rozmieszczonych na trzech kołowych Średnich Orbitach Ziemskich (Medium Earth Orbits – MEOs) na wysokości 23 222 km o kącie nachylenia 56 stopni względem płaszczyzny równika.
Na Ziemi rozlokowana będzie rozległa sieć stacji naziemnych oraz wspierające system regionalne i lokalne centra serwisowe.
Galileo Joint Undertaking wspólnie z Komisją Europejską oraz Europejską Agencją Kosmiczną zapoczątkowały już działania zmierzające do wybrania koncesjonariusza, przyszłego “Galileo Operating Company”, które obejmie kierownictwo nad ostatnią fazą wdrażania systemu, jak również będzie odpowiedzialne za jego przyszłe funkcjonowanie.
Globalny wymiar i międzynarodowa współpraca
Równolegle z technicznymi, rozwijają się też aspekty polityczne. Niedawno zostało bowiem zawarte porozumienie pomiędzy Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi. Dzięki temu porozumieniu, podpisanemu w czerwcu 2004 roku na szczycie UE-USA w Dublinie, rzeczywista kompatybilności i współdziałanie systemów Galileo i GPS z korzyściami dla obydwu stała się faktem. Systemy te (wraz z rosyjskim Glonass’em) staną się w przyszłości światowym standardem w nawigacji. Sformułowanie to podkreśla tym samym globalny wymiar Galileo.
Wdrożenie europejskiego systemu nawigacji satelitarnej Galileo, zrewolucjonizuje nasze codzienne życie na wielu płaszczyznach, oferując nie tylko Europejczykom ale i całemu światu dokładny i pewny system satelitarnego wyznaczania pozycji.
13.08.2004
Zapewnienie bezpieczeństwa na Igrzyskach Olimpijskich, jak również w czasie innych masowych wydażeń, jest jednym z priorytetów komitetów organizacyjnych.
Z pomocą przychodzą więc technologie kosmiczne. Trwające w Atenach i jej okolicach próby oraz symulacje przeprowadzane w różnych środowiskach satelitarnego systemu nawigacyjnego EGNOS (European Geostationary Navigation Overlay Service), pokazały jak bardzo system ten może się przyczynić do zwiększenia poziomu bezpieczeństwa tak dużej imprezy.
W celu zapewnienia bezpieczeństwa w trakcie trwających XXVIII Igrzysk Olimpijskich zrealizowano projekt o nazwie „INStANT Olympic”, który został zapoczątkowany i sfinansowany w ramach 5 Programu Ramowego Unii Europejskiej, a technicznie koordynowany jest przez Galileo Joint Undertaking.
W projekt ten, który jest serwisem opartym na terminalach globalnej nawigacji satelitarnej, zaangażowanych jest kilka przedsiębiorstw małej i średniej wielkości wraz z włoskim towarzystwem NEXT i grecką firmą Algosystems.
Pierwszym eksperymentem trwającym w Atenach jest zarządzanie przedstawicielami ochrony. Strażnicy na służbie wyposażeni są w cyfrowe odbiorniki (Personal Digital Assistant – PDA), które pozwalają im na wysyłanie sygnałów alarmowych do sztabów kontroli. Tam natychmiast zapada decyzja o podjęciu odpowiednich działań. Znając bowiem dokładne położenie strażnika oraz mając możliwość odbierania w czasie rzeczywistym informacji wraz z obrazem i dźwiękiem na temat rozwoju sytuacji, osoba znajdująca się w centrum kontroli będzie mogła podjąć odpowiednie kroki. Znając także dokładną pozycję zmotoryzowanych, specjalnie wyposażonych patroli, możliwe będzie wybranie najbliższego pojazdu względem miejsca, z którego dotarł alarm i wysłanie go na interwencję, ograniczając tym samym opóźnienia w działaniu do minimum.
Inną aplikacją testowaną w Grecji jest zarządzanie flotami jachtów wypoczynkowych. Żeglujący wzdłuż ateńskiego wybrzeża żeglarze, będą bowiem wyposażeni w ręczne, wodoodporne urządzenia, które będą zapewniały im uzyskiwanie dokładnej pozycji jak również możliwości transferu danych. Jeżeli wystąpią jakieś problemy będą oni mogli zaalarmować właścicieli jachtów, którzy za pomocą centrów kontroli otrzymają informację o tym co się wydarzyło np. na podstawie przesłanych przez żeglarzy zdjęć. Również zgubienie się z powodu złej pogody lub awarii instrumentów pokładowych przysporzy mniej zmartwień, bowiem właściciel floty będzie miał do dyspozycji mapę z lokalizacją wszystkich swoich jachtów.
Wzywanie pomocy może być także w wielu sytuacjach zdecydowanie bardziej wydajne przy wykorzystaniu systemu EGNOS, który podniesie poziom bezpieczeństwa codziennego życia.
System EGNOS jest pierwszym krokiem Europy ku wprowadzeniu globalnego systemu nawigacji satelitarnej Galileo.
13.09.2004
Otwarcie stacji RIMS w Warszawie
W Warszawie na terenie Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk (ul. Bartycka 18a) została powołana do życia stacja monitorująca systemu nawigacji satelitarnej EGNOS. Powstała ona na podstawie umowy pomiędzy Europejską Agencją Kosmiczną i Centrum Badań Kosmicznych PAN oraz przy wsparciu finansowym Komitetu Badań Naukowych.
Z inicjatywy ESA w dniu 27 września 2004 roku o godzinie 12.00, w siedzibie CBK PAN w Warszawie przy ulicy Bartyckiej 18A nastąpi uroczyste otwarcie stacji RIMS (Ranging and Monitoring Integrity Stations).
Stacja ta stanowi namacalny przykład wykorzystywania techniki satelitarnej dla potrzeb gospodarki i zaspokajania potrzeb publicznych. Będzie także ważnym elementem europejskiej infrastruktury służącej zwłaszcza transportowi lotniczemu.
EGNOS jest pierwszym elementem budowanego przez Unię Europejską globalnego systemu nawigacji satelitarnej Galileo.
27.09.2004
EGNOS Workshop
W dniu 24 września 2004 w Krakowie, w ramach konferencji dotyczącej "Satelitarnych metod wyznaczania pozycji we współczesnej geodezji i nawigacji" odbyły się warsztaty EGNOS. Były one poświęcone prezentacji samego systemu, jak również szerokich możliwości jego wykorzystywania.
Podczas warsztatów swoje referaty wygłosili eksperci z Polski i zagranicy: przedstawiciele Europejskiej Agencji Kosmicznej oraz przedstawiciele krajowych instytucji zajmujących się problematyką nawigacji satelitarnej.
27.09.2004
Otwarcie stacji EGNOS w Warszawie
W dniu 27 września br. w siedzibie Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk uroczyście zainaugurowano działalność stacji RIMS - jedynej w Europie Środkowo-Wschodniej i jednej z 34 na świecie stacji monitorujących systemu wspomagania nawigacji satelitarnej EGNOS. Otwarcia stacji dokonali wspólnie p. Wojciech Hałka, Podsekretarz Stanu ds. łączności w Ministerstwie Infrastruktury, p. Włodzimierz Marciński, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Nauki i Informatyzacji, prof. Jan Strelau, Wiceprezes Polskiej Akademii Nauk i p. Dominique Detain z Europejskiej Agencji Kosmicznej , w obecności licznych przedstawicieli środowiska naukowego i mediów.
System EGNOS jest pierwszym elementem budowanego przez Unię Europejską globalnego systemu nawigacji satelitarnej Galileo. Jego funkcjonowanie pozwoli istotnie zwiększyć dokładność ustalania położenia w oparciu o sygnały z satelitów (do 3 metrów) oraz zwiększy wiarygodność uzyskiwanych wyników (umożliwiając zastosowanie nawigacji satelitarnej tam, gdzie w grę wchodzi ludzkie życie, np. w lotnictwie przy podchodzeniu do lądowania w chmurach).
Polska stacja RIMS (Ranging and Monitoring Integrity Station) powstała na podstawie umowy pomiędzy Europejską Agencją Kosmiczną i Centrum Badań Kosmicznych PAN i pozwoli na zwiększenie precyzji i wiarygodności nawigacji satelitarnej na obszarze Europy Środkowo-Wschodniej. Stanowi ona namacalny przykład wykorzystywania techniki satelitarnej dla potrzeb gospodarki i zaspokajania potrzeb publicznych. Będzie także ważnym elementem europejskiej infrastruktury służącej zwłaszcza transportowi lotniczemu.
W swoim przemówieniu pan minister Wojciech Hałka podkreślił aktywne zaangażowanie Polski w prace Rady Europejskiej mające na celu stworzenie właściwych podstaw prawnych i organizacyjnych dla działania GALILEO, a także mające za zadanie włączyć państwa trzecie do udziału w programie budowy systemu. Oprócz administracji państwowej również inne podmioty działają na rzecz popularyzacji zastosowań nawigacji satelitarnej w Polsce i krajach regionu; przykładem może być zorganizowana w Warszawie w maju 2003 roku międzynarodowa konferencja „Galileo dla rozszerzonej Europy” czy „Krajowy Dzień Informacji o Galileo”, który odbył się w czerwcu br.
Przedstawiciel Europejskiej Agencji Kosmicznej wyraził podziękowania dla polskich instytucji, które wspierały budowę stacji RIMS i dzięki którym doszło do jej otwarcia. Przypomniał, że budowany wspólnie przez ESA i Unię Europejską system Galileo będzie pierwszym systemem nawigacji satelitarnej pozostającym pod cywilną kontrolą, a zastosowane najnowocześniejsze rozwiązania technologiczne zapewnią większą dostępność, dokładność i wiarygodność otrzymywanych informacji, tym samym poszerzając znacznie zakres potencjalnych zastosowań.
Pan minister Hałka: podkreślił, że „Otwarcie stacji EGNOS jest jednym z kolejnych etapów szerszego włączenia Polski - jej przedsiębiorców, naukowców i zwykłych obywateli w proces budowy i przyszłego wykorzystania systemu GALILEO dla dobra naszego państwa.”
29.10.2004
Prezentacja konsorcjum iNavSat
W dniu 18 października 2004 o godzinie 12.00 w siedzibie Centrum Badań Kosmicznych PAN odbyło się spotkanie z przedstawicielami konsorcjum iNavSat – jednego z dwóch ubiegających się o koncesję na zarządzanie powstającym, globalnym systemem nawigacji satelitarnej Galileo. Panowie Gerard Brachet oraz Martin Ripple przyjechali do Warszawy z krótką wizytą na zaproszenie profesora Zielińskiego, koordynatora projektu GalileoApp. Spotkanie w CBK miało charakter informacyjny; goście przedstawili swoje konsorcjum zebranym reprezentantom polskiego biznesu i instytucji zainteresowanych GNSS.
Gerard Brachet przypomniał, że Galileo to wspólna inicjatywa Unii Europejskiej i Europejskiej Agencji Kosmicznej. System będzie się składał z konstelacji 30 satelitów umieszczonych na orbicie i transmitujących sygnały do stacji infrastruktury naziemnej. Zarządzać nim będzie koncesjonariusz, wybrany w drodze przetargu przez Galileo Joint Undertaking.
W konkursie tym uczestniczy konsorcjum INavSat, utworzone przez 3 głównych partnerów – firmy Thales (trzeci producent odbiorników GPS na świecie) Inmarsat i EADS Space (m.in. Ariane 5). W konsorcjum uczestniczy także ok. 30 „partnerów stowarzyszonych” z kilkunastu państw, wnoszących swoje doświadczenia rynkowe i zwiększających zasięg geograficzny jego działania.
Korzyści, jakie może zapewnić Galileo w perspektywie makroekonomicznej są łatwe do przewidzenia, jednakże wyzwaniem są korzyści mikroekonomiczne, czyli osiągnięcie zysków przez inwestorów prywatnych (system Galileo powstaje na bazie prywatno-publicznego partnerstwa), którzy nie mają żadnej gwarancji zwrotu poniesionych kosztów. Szacuje się, że całkowity koszt fazy rozwoju systemu wyniesie 2,25 mld euro, a w perspektywie 20 lat jego utrzymanie i eksploatacja pochłoną 6,5 mld. W latach 2006 – 2011 Unia Europejska ma przeznaczyć na Galileo ok. 1,113 mld euro; ponadto będą wykorzystywane inne środki publiczne np. 200 mln euro udziału Chin (zgodnie z niedawno podpisanym porozumieniem UE – Chiny). Drugą część środków ma zgromadzić koncesjonariusz.
Według oceny konsorcjum InavSat konstelacja satelitów Galileo będzie w pełni operacyjna jesienią 2010 roku, jednak najważniejsze rozstrzygnięcia związane z budową systemu zapadną w ciągu najbliższych 2 lat. InavSat przewiduje stworzenie na bazie 5 sygnałów Galileo 24 tzw. „service packages”, z gwarancją jakości i ciągłości oraz autentyczności danych, oferowanych na zasadach komercyjnych.
10.01.2005
Kolejny krok w kierunku Galileo
W dniu 21 grudnia Europejska Agencja Kosmiczna podpisała z firmą Galileo Industries umowę dotyczącą walidacji na orbicie systemu Galileo. Kontrakt reguluje podstawowe zagadnienia techniczne oraz upoważnia firmę do realizacji tej fazy rozwoju Galileo w okresie następnych 6 miesięcy. Przewidywany zakres prac obejmuje między innymi zarządzanie programem i wybór systemów inżynieryjnych i wsparcia technicznego niezbędnych do terminowej realizacji planów i zapewnienia spójności systemu.
Wartość umowy sięga 150 mln euro. Jest to wstęp do podpisania kontraktu na całość etapu walidacji na orbicie, szacowanego na 950 mln euro.
Faza walidacji na orbicie obejmuje konstrukcję pierwszych 4 (z zakładanych 30) satelitów Galileo oraz stacji naziemnych. Po jej zakończeniu nastąpi etap wdrażania, podczas którego zastaną wystrzelone pozostałe satelity i zakończona budowa infrastruktury naziemnej. W chwili obecnej rozpoczęła się faza testów; do końca 2005 r. ma zostać wyniesiony na orbitę pierwszy satelita. Aby zagwarantować powodzenie tej fazy, europejski przemysł kosmiczny konstruuje równocześnie 2 satelity.
10.01.2005
Zakończenie eksperymentów Galileo System Test Bed Version 1
22 grudnia zakończyły się prace nad Galileo System Test Bed Version 1 (GSTB-V1). Przeprowadzone testy infrastruktury naziemnej okazały się pomyślne.
Projekt GSTB-V1 obejmował światową sieć stacji pomiarowych gromadzących wysokiej jakości dane GPS na częstotliwości 1 Hz, Eksperymentalną Stację Precyzyjnego Pomiaru Czasu we włoskim Narodowym Instytucie Elektroniki, dostarczającą referencyjną skalę czasu uwzględniającą czas uniwersalny koordynowany i międzynarodowy czas atomowy (UTC/TAI) oraz Centrum Obliczeniowe w Holandii (ESA-Estec), wytwarzające podstawowe sygnały nawigacyjne i wykorzystujące je do tworzeniu produktów związanych z nawigacją oraz produktów dostarczających informacji o wiarygodności sygnału, opartych na algorytmach opracowanych na potrzeby Galileo.
Wyniki eksperymentów umożliwiły weryfikację niektórych ważnych założeń i celów systemu Galileo w praktyce. Dotyczy to zwłaszcza zagadnień takich jak:
- Eksperymentalny System Czasu Galileo powiązany z UTC/TAI
- Wyznaczanie orbit, synchronizacja czasu i dokładność sygnału w przestrzeni kosmicznej
- Obliczenia wiarygodności
GSTB-V1 umożliwiło także znaczącą redukcję ryzyka w rozwoju infrastruktury obliczeniowej naziemnego segmentu Galileo, zapewniając:
- Dokładne pomiary i porównanie alternatywnych algorytmów w rzeczywistym środowisku
- Ustanowienie infrastruktury systemu czasu Galileo
- Długofalową kalibrację
- Wczesną weryfikację i regulację symulatorów oraz rozwój odpowiednich narzędzi analitycznych
- Rozwój koncepcji operacyjnych
Kolejnym etapem budowy systemu Galileo będzie Galileo System Test Bed Version 2 (GSTB-V2), zmierzające do umieszczenia na orbicie pierwszego satelity przed końcem 2005 r., co pozwoli na testowanie sygnału w przestrzeni kosmicznej.
4.03.2005
Galileo: nowy etap w procedurze przyznawania koncesji
Galileo Joint Undertaking zadecydowało o rozpoczęciu negocjacji z dwoma kandydatami ubiegającymi się o koncesję na zarządzanie systemem Galileo. Procedura przebiega zgodnie z przyjętym harmonogramem.
Komisja Europejska jest bardzo zadowolona ze złożonych propozycji, które w pełni spełniają jej wymagania, zwłaszcza pod względem finansowym. Jacques Barrot, wiceprzewodniczący Komisji, stwierdził, że “jakość przedstawionych ofert potwierdza wyraźnie komercyjną atrakcyjność tego ważnego europejskiego projektu kosmicznego” i dodał: „Rozpoczęcie negocjacji równocześnie z obydwoma kandydatami umożliwi poprawę ich propozycji i tym samym będzie korzystne dla projektu Galileo.”
Od samego początku prac nad systemem Galileo Unia Europejska zdecydowała się na przekazanie nadzoru i zarządzania fazą wdrażania i działania systemu w ręce prywatnego koncesjonariusza. Za jego wybór odpowiada Galileo Joint Undertaking, powołane zarządzeniem Rady 21 maja 2002r. GJU ma pełną osobowość prawną i działa niezależnie od innych instytucji.
Procedura wyboru koncesjonariusza rozpoczęła się 17 października 2003r. wraz z publikacją ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Obecnie o koncesję ubiegają się 2 konsorcja: "Eurely", składające się z firm Alcatel, Finmecanica, Hispasat i Aena, oraz "Inavsat", w którym głównymi partnerami są EADS, Thales i Inmarsat.
Po dokładnej analizie obydwu propozycji Galileo Joint Undertaking doszło do wniosku, że różnice pomiędzy nimi są minimalne. Na obecnym etapie wybór jednej z nich był niemożliwy, więc zdecydowano się rozpocząć negocjacje równocześnie z oboma konsorcjami. Rozmowy będą prowadzone równolegle i potrwają do trzech miesięcy, skupiając się na kluczowych aspektach przyszłej koncesji. Po zakończeniu tych negocjacji będzie można wybrać lepszego kandydata. Takie rozwiązanie nie tylko nie powoduje żadnych opóźnień w procedurze przyznawania koncesji, ale gwarantuje szybszy postęp w rozmowach ze względu na dalsze współzawodnictwo kandydatów.
05.03.2005
Galileo Bidders Day
21 grudnia 2004 roku Galileo Industries otrzymało od Europejskiej Agencji Komicznej pozwolenie na prowadzenie faz C/D/E1 projektu Galileo.
Najważniejszą obecnie częścią tych faz jest składanie ofert (competitive tendering phase) na tworzenie elementów segmentów systemu Galileo. Etap ten rozpoczął się ósmego tygodniu 2005 roku.
W celu przekazania przemysłowi europejskiemu stosownych informacji, niezbędnych do przygotowania się do tego konkursu Galileo Industries (GaIn) wraz z Europejską Agencją Kosmiczną zorganizowały 15 lutego konferencję pt: „Galileo Bidders Day”, na której pojawiło się około 250 gości z całej Europy, ale z 10 krajów nowej, powiększonej Unii pojawił się tylko jeden reprezentant – z Polski.
Celem konferencji była:
- prezentacja podstaw technicznych oraz planu tworzenia i rozwoju systemu Galileo,
- prezentacja sposobu podejścia do procesu zamawiania elementów systemu,
- prezentacja planu zamówień umożliwiającego jednostką przemysłowym przygotowanie konkurencyjnych ofert.
Na seminarium zaprezentowano zakresy tematyczne, na które jest lub będzie zapotrzebowanie w kolejnych fazach tworzenia systemu Galileo oraz przedstawiono daty składania ofert. Omówiono również ogromne możliwości finansowe. W przygotowanym konkursie jest bowiem do rozdysponowania 550 mln € dla międzynarodowych konsorcjów działających w szeroko pojętej tematyce nawigacji satelitarnej. Znajdą coś dla siebie zarówno przedsiębiorstwa mogące budować stacje naziemne systemu jak i firmy zajmujące się tworzeniem oprogramowania. Tu otwiera się furtka dla polskich przedsiębiorców. Oferty na budowę elementów systemu same jednak do Polski nie przyjdą. Kierownik projektu Galileo z Departamentu Nawigacji Europejskiej Agencji Kosmicznej pan Javier Benedicto mówił, że to firmy obecnie działające przy tworzeniu systemu mają zachęcać i wciągać do współpracy przedsiębiorców z państw - nowych członków Unii Europejskiej.
Kontrakty na system Galileo, który od 1 maja 2004 roku współfinansujemy poprzez wpłacanie składki członkowskiej do budżetu Unii Europejskiej, przyznawane są na zasadzie wolnej konkurencji, a nie obowiązującej w ESA regule „Geographical Return”. Dlatego polskie firmy muszą nawiązywać kontakty z parterami z zachodu tworząc międzynarodowe konsorcjach, gdyż jest to jedyny sposób na uzyskiwanie zamówień. Zarówno przedstawiciel Galileo Industries jaki i Europejskiej Agencji Kosmicznej podkreślali, że kontrakty będą przydzielane konsorcjum składającym najlepsze oferty, nie faworyzując żadnych krajów. Jednakże z nieoficjalnych informacji można się było dowiedzieć że konsorcja zawierające firmy z krajów nowej 10 będą postrzegane przychylniej!
System Galileo będzie niezależnym, globalnym systemem nawigacji satelitarnej, który powstaje z inicjatywy Unii Europejskiej i jest budowany na zasadzie publiczno-prywatnego partnerstwa. Strategia jego utworzenia, która powstała w już 1994 roku daje olbrzymie możliwości firmom prywatnym, przedsiębiorstwom i instytucją na udział w tworzeniu systemu oferując im ogromne korzyści ekonomiczne. Ze względu na ogromne środki finansowe przeznaczone na kontrakty w obecnej fazie budowy, tworzeniu systemu towarzysz duże zainteresowanie.
Realizowane obecnie w projekcie Galileo fazy C, D, i E1 przedstawiają się następująco:
- Faza C składa się ze szczegółowego zaprojektowania segmentu kosmicznego, naziemnego segmentu kontroli, naziemnego segmentu misji jak również segment testowania systemu przez użytkowników. Celem tej fazy, która rozpoczęła się 21.12.2004 roku i potrwa do System Critical Design Review jest osiągnięcie całościowego i szczegółowego projektu systemu.
- W fazie D przewidziane jest tworzenie, rozwój i kwalifikacja systemu oraz akceptacja tak zwanej konfiguracji IOV, która składa się z podzbiorów finalnej architektury systemu Galileo: segmentu kosmicznego, GCM, GMS, TUS. Faza ta będzie trwała do System Qualification Review.
- Faza E - wykorzystywania systemu będzie podzielona na dwie podfazy.
|
10.06.2005
GALILEO: nominacja Dyrektora Wykonawczego Rady Nadzorczej GJU
Rada Nadzorcza GJU mianowała p. Pedro PEDREIRA na stanowisko Dyrektora Wykonawczego.
Portugalczyk Pedro Pedeira został wybrany 2 maja 2005 r. spośród wielu wysoko wykwalifikowanych kandydatów. Będzie stał na czele Europejskiej Rady Nadzorczej GNSS, nowej agencji Wspólnoty, przez pięcioletnią kadencję (z możliwością ponownego wyboru). Jego zadaniem jest podpisanie umowy koncesyjnej z prywatnym konsorcjum w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego Galileo, nadzorowanie jej wykonania oraz kontrola nad wszelkimi zagadnieniami dotyczącymi częstotliwości, certyfikacji i bezpieczeństwa. Jako Dyrektor Wykonawczy p. Pedeira odegra kluczową rolę w rozwoju europejskiego systemu nawigacji satelitarnej Galileo.
P. Pedeira ma bogate doświadczenie w przemyśle telekomunikacyjnym i szeroką wiedzę o technologiach satelitarnych, komunikacyjnych i informacyjnych. Przez 10 lat pracował w Eutelsacie w Paryżu. Ostatnio pełnił funkcje kierownicze w firmie Portugal Telecom.
16.06.2005
Europa i Chiny – kolejny krok w rozwoju Galileo
9 czerwca 2005 roku w Pekinie odbyło się spotkanie wysokiej rangi delegacji europejskiej z Rainerem Grohe, dyrektorem Galileo Joint Undertaking na czele, z przedstawicielami chińskich władz i przemysłu kosmicznego pod przewodnictwem Zhanga Guocheng, kierującego National Remote Sensing Center of China (NRSCC). Rozmowy miały na celu koordynację chińskiego udziału w budowie systemu Galileo i omówienie realizacji projektów związanych z rozwojem segmentu kosmicznego i naziemnego oraz aplikacji.
Galileo Joint Undertaking zostało powołane wspólnie przez Unię Europejską I Europejską Agencję Kosmiczną jako organ zarządzający fazę rozwoju Galileo – europejskiego programu nawigacji satelitarnej o zasięgu globalnym. National Remote Sensing Center of China (NRSCC) odpowiada za wdrażanie programu Galileo w Chinach.
W październiku 2004 roku NRSCC stało się członkiem Galileo Joint Undertaking; nastąpiło to na mocy porozumienia o współpracy pomiędzy UE a Chinami podpisanego w 2003 r. Chiny zobowiązały się przeznaczyć 200 mln euro na program Galileo, z czego 70 mln na wsparcie udziału chińskich podmiotów w budowie systemu. Reszta środków będzie zainwestowana podczas etapu wdrażania za pośrednictwem koncesjonariusza Galileo. Od kwietnia 2005 r. 3 chińskich ekspertów pracuje w GJU w Brukseli.
Przyszły koncesjonariusz Galileo ma zostać wyłoniony pod koniec czerwca. Wybrane konsorcjum będzie odpowiedzialne za wdrożenie i funkcjonowanie systemu, pod nadzorem Galileo Supervisory Authority. W chwili obecnej trwają negocjacje dotyczące uczestnictwa Chin w obu organach.
NRSCC i GJU uzgodniły, że zorganizują „Dzień Informacyjny o Koncesji Galileo” (gdy tylko zostanie wybrany koncesjonariusz), aby wesprzeć uczestnictwo Chin w programie Galileo.
Obie strony są usatysfakcjonowane dotychczasowymi postępami we współpracy w budowie systemu Galileo. Pod koniec lipca mają być podpisane kontrakty na realizację 7 projektów dotyczących rozwoju segmentu kosmicznego, naziemnego i aplikacji.
Oprócz Chin także innne kraje są zainteresowane udziałem w systemie Galileo. Izraelski MATIMOP ma zostać niebawem członkiem GJU. Rozmowy o współpracy toczą się również z Indiami, Koreą Pd., Australią, Brazylią, Argentyną, Marokiem i Ukrainą.
20.07.2005
Koncesja Galileo
Galileo Joint Undertaking (GJU) rozpocznie negocjacje z połączonym konsorcjum Eurely/iNavSat
Galileo Joint Undertaking, powołane wspólnie przez Komisję Europejską i Europejską Agencję Kosmiczną rozpocznie ostatni etap negocjacji kontraktu na koncejsę Galileo.
Postępowanie konkursowe o przyznanie koncesji na zarządzanie systemem Galileo zainicjowano w październiku 2003 roku; na ogłoszenie GJU odpowiedziały 4 konsorcja. Do pierwszej fazy negocjacji, trwającej od kwietnia 2004 do stycznia 2005 roku, przystąpiły dwa konsorcja: Eurely (główni partnerzy: Aena, Alcatel, Finmeccanica, Hispasat) i iNavSat (główni partnerzy: EADS Space, Inmarsat, Thales). 1 marca 2005 roku Galileo Joint Undertaking rozpoczęło równocześnie rozmowy z oboma kandydatami.
W postępowaniu konkursowym kierowano się zasadami równego traktowania, sprawiedliwości i jawności. Podstawowym celem było zapewnienie jak największych korzyści dla sfery publicznej i użytkowników.
W maju Eurely i iNavSat wyraziły wolę połączenia swoich wysiłków. Przeprowadzona analiza wykazała, że nie stwarza to żadnych problemów odnośnie reguł uzyskiwania zamówień publicznych i konkurencyjności.
Oba konsorcja przedstawiły wspólną propozycję 20 czerwca. Wstępna ocena tej wspólnej oferty w porównaniu z ofertami pojedynczych konsorcjów wykazała znaczną redukcję nakładów finansowych z sektora publicznego i wzrost przewidywanych dochodów z usług komercyjnych. Nowa propozycja jest zgodna z planowanym harmonogramem i nie doprowadzi do żadnych opóźnień w realizacji programu Galileo.
Według oceny GJU wspólna oferta jest korzystniejsza dla sektora publicznego, co stanowi decydujące kryterium w procesie decyzyjnym. Dzięki fuzji obu konsorcjów będą wykorzystane wszystkie możliwości zawarte w ich wcześniejszych propozycjach, które pod niektórymi względami dobrze się uzupełniały.
GJU w oparciu o wspólną ofertę Eurely/iNavSat rozpocznie wkrótce negocjacje kontraktu na koncesję, które mają się zakończyć do stycznia 2006 roku. Rozmowy te powinny doprowadzić do precyzyjnego zdefiniowania podziału ról i zakresu obowiązków i odpowiedzialności koncesjonariusza i strony publicznej, zwłaszcza w kwestiach finansowych i zarządzania ryzykiem (mechanizmy gwaracji).
Komentując decyzję GJU, wiceprzewodniczący Jacques Barrot stwierdził: „Jestem bardzo zadowolony z faktu, że GJU rozpocznie negocjacje z połączonym konsorcjum Eurely/iNavSat. Wspólna oferta jest znacznie korzystniejsza dla sektora publicznego w porównaniu do poprzednich oddzielnych propozycji. Dzięki połączeniu know-how obu konsorcjów przewiduje się zwiększenie dochodów z usług komercyjnych. Eurely i iNavSat ustanowiły wspólny organ do prowadzenia negocjacji, z jasno określonymi kompetencjami i zdolnością do podejmowania decyzji. Po podpisaniu kontraktu powstanie zupełnie odrębne przedsiębiorstwo. Nowa oferta jest także zgodna z planowanym harmonogramem. Galileo to prawdziwa rewolucja technologiczna, dzięki której powstanie wiele nowych firm typu spin-off, a istniejące przedsiębiorstwa zwiększą swoje zyski.”
Galileo zapewni Europie strategiczną niezależność, a udział firm europejskich w ciągle rozwijającej się dziedzinie przemysłu może sięgnąć 200 miliardów euro w 2020 roku przy 3 miliardach używanych odbiorników. Galileo i GMES (Global Monitoring for Environment and Security) to dwa główne kierunki Europejskiej Polityki Kosmicznej.
21.09.2005
Coraz większe zainteresowanie systemem GALILEO : Unia Europejska i Indie podpisują porozumienie
Po intensywnych negocjacjach trwających od stycznia 2004 roku Unia Europejska i Indie uzgodniły warunki udziału Indii w europejskim systemie nawigacji satelitarnej Galileo.
Porozumienie zostało parafowane 7 września w New Delhi podczas szczytu UE – Indie, w obecności brytyjskiego premiera Tony’ego Blair’a jako przewodniczącego UE, przewodniczącego Komisji Europejskiej José Manuela Barroso oraz indyjskiego premiera Manmohana Singha. Umowa zapewnia Indiom dostęp do najwyższej jakości usług oferowanych przez Galileo i stwarza podstawy do współpracy w tworzeniu regionalnych systemów wspomagania satelitarnego opartych na EGNOS i Galileo. Zadowolony z sukcesu negocjacji wiceprzewodniczący Komisji Jacques Barrot stwierdził: “To kolejny ważny krok na drodze do budowy Galileo jako systemu międzynarodowego oraz przełomowy moment w historii partnerstwa pomiędzy Unią Europejską a Indiami”.
Porozumienie parafowali pan Francisco Da Camara Gomes, przewodniczący delegacji UE w Indiach, i pan G. Madhavan Nair z Departamentu ds. Przestrzeni Kosmicznej. Wobec uznanych możliwości Indii w dziedzinie badań przestrzeni kosmicznej, technologii satelitarnych i nawigacji umowa ta będzie pozytywnym impulsem do rozwoju europejsko – indyjskiej współpracy przemysłowej w wielu obszarach zaawansowanych technologii.
Po zawarciu porozumień z Chinami, Izraelem i Ukrainą Indie są czwartym państwem przystępującym do programu Galileo. Trwają także negocjacje z Argentyną, Brazylią, Marokiem, Meksykiem, Norwegią, Chile, Korea Południową, Malezją, Kanadą i Australią.
07.11.2005
Nominacja Karela Van Mierta na stanowisko mediatora ds. Galileo
Jacques Barrot, wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej ds. Transportu, mianował p. Karela Van Mierta, byłego komisarza UE, na stanowisko mediatora ds. Galileo. Jego zadaniem będzie pośredniczenie w kontaktach pomiędzy państwami członkowskimi UE a europejskim przemysłem kosmicznym w celu ułatwienia i przyspieszenia podejmowania decyzji dotyczących programu Galileo.
W ostatnich tygodniach niektóre istotne decyzje i działania sektora przemysłowego uległy pewnemu opóźnieniu, częściowo wynikającemu ze skomplikowania struktur organizacyjnych. Unia Europejska pragnie jak najszybszych postępów prac nad budową systemu Galileo. Wiodący europejscy eksperci przemysłowi, naukowcy, specjaliści ds. gospodarczych i finansowania nawigacji satelitarnej nawiązali współpracę; teraz te zespoły muszą połączyć siły i przygotować wystrzelenie 4 pierwszych satelitów z konstelacji Galileo.
Galileo to największy projekt przemysłowy oparty na budowie i wykorzystywaniu infrastruktury kosmicznej w dotychczasowej historii Unii. Stanowi wyjątkową szansę rozwoju badań naukowych, zwiększenia konkurencyjności gospodarki europejskiej i stworzenia nowych miejsc pracy. Wiele państw z całego świata deklaruje zainteresowanie uczestnictwem w tym programie. Tylko zjednoczona Europa jest w stanie zrealizować projekt Galileo; Europa podzielona to zagrożenie dla sukcesu Galileo.
Jacques Barrot apeluje do wszystkich zainteresowanych, zwłaszcza władz państw członkowskich, agencji i przemysłu o pomoc i wsparcie działań p. Van Mierta, tak by jego misja zakończyła się powodzeniem najszybciej jak to możliwe.
07.11.2005
Prezentacja pierwszych satelitów Galileo w ESA/ESTEC
Europejski system nawigacji satelitarnej Galileo wkracza w nową fazę rozwoju – wystrzeliwania satelitów. Wkrótce obywatele UE i całego świata będą mogli korzystać z usług oferowanych przez nowy, zaawansowany technologicznie, cywilny system pozycjonowania.
Pierwsze dwa satelity z konstelacji Galileo, nazwane GSTB-V2/A i GSTB-V2/B, są już w zaawansowanym stadium przygotowań i niebawem rozpoczną etap „walidacji na orbicie” programu Galileo. Oba satelity są poddawane ostatnim testom przed wyniesieniem na orbitę. Pierwszy z nich, GSTB-V2/A, testowany jest w centrum ESA w Noordwijk w Holandii (symulacje słoneczne, testy akustyczne itp.). Drugi, GSTB-V2/B, przechodzi ostatnie próby w siedzibie Alenia Spazio w Rzymie. Oba satelity zostaną wyniesione na orbitę przez rakietę Sojuz z kosmodromu Bajkonur – pierwszy pod koniec 2005, a drugi w 2006 roku.
Konstruktorem satelity GSTB-V2/A jest firma Surrey Satellite Technology Ltd (UK). Podstawowe zadania tego satelity to: zabezpieczenie częstotliwości, testowanie kluczowych rozwiązań technologicznych i urządzeń takich jak zegary rubidowe, eksperymentalne przesyłanie sygnałów z równoczesnym wykorzystaniem dwóch kanałów transmisyjnych.
Satelita GSTB-V2/B, o podobnych zadaniach, został zbudowany przez Galileo Industries, europejskie konsorcjum skupiające następujące firmy: Alcatel Space Industries (F), Alenia Spazio (I), Astrium GmbH (D), Astrium Ltd (UK) i Galileo Sistemas y Servicios (E). Satelita ten jest dodatkowo wyposażony w bierny maser wodorowy i ma możliwość wysyłania sygnału przy użyciu trzech kanałów transmisyjnych.
W środę 9 listopada przedstawiciele mediów będą mieli niepowtarzalną szansę uzyskania szczegółowych informacji o systemie Galileo od ekspertów w tej dziedzinie. Po seminarium dziennikarze obejrzą pierwszego satelitę Galileo w Centrum Testowym w ESTEC. Pani Karla Peijs, duński minister transportu, prac publicznych i zarządzania zasobami wodnymi oraz pan Jean-Jacques Dordain, dyrektor generalny Europejskiej Agencji Kosmicznej oficjalnie ogłoszą wybrane „imiona” dla obu satelitów.
06.12.2005
Unia Europejska i Ukraina podpisały porozumienie w sprawie Galileo
Na spotkaniu na szczycie przywódcy Ukrainy i Unii Europejskiej zdecydowali o rozszerzeniu swojego partnerstwa i nawiązaniu współpracy w dziedzinie europejskiego programu nawigacji satelitarnej Galileo. 1 grudnia w Kijowie ukraiński premier Jurij Jekanurow, przewodniczący UE premier Tony Blair i szef Komisji Europejskiej José Manuel Barroso podpisali porozumienie w tej sprawie. Jacques Barrot, komisarz UE ds. Transportu stwierdził, że “Ukraina to jedno z niewielu państw na świecie, które posiada spore doświadczenie w technologiach satelitarnego pozycjonowania i dlatego jej udział w budowie systemu Galileo przyczyni się do wzmocnienia międzynarodowego znaczenia tego programu.”
Porozumienie UE – Ukraina ustanawia możliwości współpracy w wielu sektorach nawigacji satelitarnej, a zwłaszcza w nauce i technologii, przemyśle, rozwoju rynku i usług oraz standaryzacji, częstotliwościach i certyfikacji. Przewiduje także rozszerzenie zasięgu EGNOS (European Geostationary Navigation Overlay Service) na Ukrainę i jej uczestnictwo w strukturach zarządzania systemem Galileo. Położenie geograficzne Ukrainy szczególnie predestynuje ją do udziału w usługach EGNOS.
Ukraina to jedno z 8 państw na świecie posiadających znaczącą wiedzę i doświadczenie w programach kosmicznych oraz spore osiągnięcia w dziedzinie nawigacji satelitarnej (zastosowania GNSS, sprzęt, segment użytkownika, technologie regionalne). Władze ukraińskie rozważają wprowadzenie technologii GNSS w różnych sektorach transportu.
Zawarcie porozumienia z Ukrainą potwierdza zainteresowanie Unii Europejskiej rozwojem współpracy międzynarodowej. Ukraina to trzecie państwo – po Chinach i Izraelu – które podpisało umowę o współpracy w programie Galileo. Dobiegają końca negocjacje z Indiami i Marokiem, a rozmowy z Koreą Południową, Norwegią i Argentyną są bardzo zaawansowane.
16.01.2006
Unia Europejska i Korea parafowały porozumienie w sprawie GALILEO
Po sześciomiesięcznych rozmowach negocjacje dotyczące udziału Korei w europejskim programie nawigacji satelitarnej dobiegły końca. Porozumienie w tej sprawie parafowali 12 stycznia w Brukseli przedstawiciele Komisji Europejskiej i Korei. Po umieszczeniu na orbicie pierwszego satelity Galileo, umowa ta ponownie potwierdza żywe zainteresowanie rozwojem tego projektu na całym świecie.
Porozumienie przewiduje współpracę w badaniach naukowych, szkoleniach, rozwoju rynków i handlu. Zakłada także współpracę przemysłową oraz współdziałanie w tworzeniu przepisów prawnych, standardyzacji, certyfikacji i rozwoju regionalnych systemów wspomagania.
Republika Korei zajmuje czwartą pozycję w rankingu ekonomicznym państw Azji. Kraj ten jest producentem, a zarazem użytkownikiem wielu urządzeń i systemów elektronicznych korzystających z nawigacji satelitarnej. W Korei rozwijają się różne technologie kosmiczne i ich aplikacje, a nawigacja satelitarna jest stosowana w wielu dziedzinach, takich jak transport, zarządzanie, geodezja i badania naukowe.
Parafowanie porozumienia z Koreą po raz kolejny potwierdza dążenie Unii Europejskiej do rozwoju współpracy międzynarodowej. Wzrastające zainteresowanie państw trzecich udziałem w programie Galileo stymuluje rynek usług opartych na zastosowaniu GNSS, którego potencjał szacuje się na 3 miliardy odbiorników i globalne przychody rzędu 275 mld rocznie w 2020 roku.
16.01.2006
GIOVE – A wyemitował pierwsze sygnały Galileo
12 stycznia o godzinie 17.25 czasu GMT satelita GIOVE – A zainaugurował swoją dwuletnią misję na orbicie okołoziemskiej emitując pierwsze sygnały nawigacyjne Galileo.
28 grudnia ubiegłego roku GIOVE – A został wyniesiony na orbitę okołoziemską z kosmodromu Bajkonur przez rakietę Sojuz – Fregat. Przeprowadzone testy urządzeń pokładowych przebiegły pomyślnie.
Pracownicy konstruktora satelity, firmy Surrey Satellite Technology Limited, wspomagani przez personel stacji naziemnych Rutherford Appleton Laboratory (Wielka Brytania), Bangalore (Indie) i Kuala Lumpur (Malezja) uruchomili komputerów pokładowych i baterii słonecznych oraz umieścili GIOVE – A w pozycji umożliwiającej pobór energii słonecznej.
9 stycznia sprawdzono działanie zegarów atomowych i generatorów sygnału Galileo oraz innych urządzeń na pokładzie. 10 stycznia SSTL rozpoczął testy wszystkich elementów wyposażenia nawigacyjnego satelity.
12 stycznia GIOVE – A wyemitował pierwsze sygnały, które zostały odebrane przez odbiorniki Galileo w Chilbolton Observatory Facilities for Atmospheric and Radio Research (UK) i stację ESA Station w Redu (Belgia). Pierwszy satelita Galileo będzie teraz wytwarzał kolejno różne typy sygnałów nawigacyjnych, a stacje naziemne będą je dokładnie analizować. Ta faza testów powinna się zakończyć do połowy lutego. Następnie wykonane zostaną serie dodatkowych pomiarów w celu zbadania promieniowania na orbicie, oceny funkcjonowania zegarów pokładowych oraz przeprowadzenia testów sygnału w kosmosie.
16.01.2006
Wyniesienie na orbitę pierwszego satelity Galileo – 28 grudnia 2005
W dniu 28 grudnia 2005 r. system Galileo wkroczył w nowy etap rozwoju – na orbicie umieszczono pierwszego satelitę z przyszłej konstelacji. O godzinie 6.19 czasu środkowoeuropejskiego GIOVE – A na pokładzie rakiety Sojuz – Fregat wystartował z kosmodromu Bajkonur w Kazachstanie. Po serii manewrów rakieta osiągnęła planowaną orbitę na wysokości 23 258 km, nachyloną pod kątem 56 stopni względem płaszczyzny równika i o godzinie 10.01 oddzieliła się od satelity GIOVE – A.
Nadzór nad satelitą sprawuje naziemna stacja kontroli firmy Surrey Satellite Technology Ltd w Chilton (Oxfordshire)w Wielkiej Brytanii. Wszystkie systemy działają bez zarzutu, a baterie słoneczne zaczęły generowanie prądu. Po sprawdzeniu funkcjonowania wszystkich urządzeń na orbicie satelita rozpocznie nadawanie sygnałów Galileo, które będą dokładnie analizowane przez naziemne stacje odbiorcze. Misja GIOVE – A potrwa dwa lata.
Konstruktorem satelity GSTB-V2/A jest firma Surrey Satellite Technology Ltd z Guilford (UK). Prace nad jego budową rozpoczęły się w lipcu 2003 r. Podstawowe zadania tego satelity to: zabezpieczenie częstotliwości przyznanych Galileo przez Międzynarodową Unię Telekomunikacyjną, testowanie kluczowych rozwiązań technologicznych i urządzeń takich jak zegary rubidowe, eksperymentalne przesyłanie sygnałów z równoczesnym wykorzystaniem dwóch kanałów transmisyjnych oraz charakterystyka wpływu promieniowania radiowego w otoczeniu na funkcjonowanie aparatury.. Satelita o stabilizacji trójosiowej waży 600 kg, ma kształt sześcianu o wymiarach 1,3 x 1,8 x 1,65 m, a jego dwie samonaprowadzające się baterie słoneczne (każda o długości 4,54 m) wytwarzają prąd o mocy 700 W. Na pokładzie GIOVE – A umieszczono 2 niewielkie zegary rubidowe o stabilności 10 nanosekund dziennie oraz dwa generatory sygnałów nawigacyjnych. Sygnały te będą transmitowane w paśmie L za pośrednictwem specjalnej anteny skonstruowanej tak, by zapewnić pokrycie maksymalnego obszaru Ziemi „widzianego” przez satelitę. Zostaną one poddane szczegółowym analizom, służącym sprawdzeniu optymalnej struktury sygnału, zasad dzielenia częstotliwości i rozwiązań technologicznych stosowanych w odbiornikach Galileo. Będą także zweryfikowane pod kątem spełnienia kryteriów Międzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej.
Satelita GIOVE - B, o podobnych zadaniach, został zbudowany przez Galileo Industries, europejskie konsorcjum skupiające następujące firmy: Alcatel Space Industries (F), Alenia Spazio (I), Astrium GmbH (D), Astrium Ltd (UK) i Galileo Sistemas y Servicios (E). Satelita ten jest dodatkowo wyposażony w bierny maser wodorowy o stabilności poniżej 1 nanosekundy dziennie, co czyni z niego najdokładniejszy zegar atomowy kiedykolwiek wyniesiony na orbitę. GIOVE – B ma możliwość wysyłania sygnału przy użyciu trzech kanałów transmisyjnych. Jego wystrzelenie planowane jest w pierwszym kwartale 2006 r.
W fazie walidacji na orbicie zostaną umieszczone w sumie 4 satelity, których zadaniem będzie praktyczna weryfikacja założeń systemu i funkcjonowania infrastruktury naziemnej i kosmicznej. Po pomyślnym zakończeniu tego etapu na orbitę będą wyniesione pozostałe satelity z konstelacji Galileo, umożliwiając osiągnięcie przez system pełnej zdolności operacyjnej.
25.01.2006
Kontrakt dotyczacy walidacji systemu Galileo na orbicie
Po umieszczeniu na orbicie satelity GIOVE – A 28 grudnia ubiegłego roku oraz udanej transmisji pierwszego sygnału nawigacyjnego 12 stycznia system Galileo dynamicznie się rozwija, o czym świadczy podpisanie kontraktu na rozwój i walidację na orbicie 4 satelitów z przyszłej konstelacji.
19 stycznia Europejska Agencja Kosmiczna i Galileo Industries, firma stojąca na czele konsorcjum skupiającego ponad 100 podmiotów, podpisały kontrakt na budowę i rozwój 4 pierwszych satelitów konstelacji Galileo i związanej z nimi infrastruktury naziemnej. Wartość kontraktu wynosi 950 mln euro; środki te zostaną zapewnione w połowie przez ESA i w połowie przez Unię Europejską. Ceremonia podpisania umowy odbyła się w Ministerstwie Transportu w Berlinie, w obecności niemieckiego ministra transportu i budownictwa pana Wolfganga Tiefensee, dyrektora generalnego ESA p. Jean-Jacques Dordain i wysokiej rangi przedstawicieli najważniejszych firm uczestniczących w projekcie: Alcatel, EADS, Finmeccanica, Galileo Industries, GSS and Thales.
„Podpisanie tego kontraktu to początek praktycznej realizacji wielkiego europejskiego projektu. Mini-konstelacja 4 satelitów wraz z siecią stacji naziemnych będzie podstawą do rozwoju przez przyszłego koncesjonariusza pełnej operacyjnej infrastruktury Galileo.” – stwierdził dyrektor generalny ESA Jean-Jacques Dordain. Günter Stamerjohanns z Galileo Industries dodał, że podpisanie tego kontraktu to przełomowy krok na drodze do stworzenia tego największego europejskiego projektu technologicznego.
21 grudnia 2004 r. zawarto wstępne porozumienie, przewidujące realizację prac o wartości 150 mln euro, natomiast kontrakt z 19 stycznia 2006 r. obejmuje całość zagadnień związanych z walidacją Galileo na orbicie. W 2006 r. będą negocjowane umowy dotyczące wyniesienia na orbitę kolejnych satelitów.
Faza walidacji na orbicie wkroczyła w nowy etap wraz z umieszczeniem na orbicie pierwszego satelity testowego, GIOVE – A, w dniu 28 grudnia 2005r. i wyemitowaniem przez niego pierwszych sygnałów nawigacyjnych 12 stycznia. Drugi satelita, GIOVE – B, przechodzi ostatnie próby w laboratoriach Alcatel Alenia Space w Rzymie, skąd zostanie przewieziony do ośrodka ESA w ESTEC na kolejne testy. GIOVE – B ma zostać wyniesiony na orbitę jeszcze w 2006 r. ,a następne 4 satelity powinny do niego dołączyć do roku 2008.
źródło: http://galileo.kosmos.gov.pl
Dodaj do Google+:
